Bytom: Czujki dymu i tlenku węgla dla lokatorów gminnych mieszkań

Bytomskie Mieszkania otrzymały od strażaków ponad 220 czujek tlenku węgla i dymu. Otrzymają je ci, którzy zamieszkują w miejskich mieszkaniach. To, zaznacza miasto, szczególnie istotne w obliczu alarmujących statystyk. 

Czujki dymu i tlenku węgla dla lokatorów gminnych mieszkań

Statystyki zatruć tlenkiem węgla są alarmujące. Tylko w Bytomiu w trwającym sezonie grzewczym strażacy do zdarzeń związanych z ulatniającym się czadem wyjeżdżali ponad 90 razy. Aż 14 osób podtruło się tlenkiem węgla, a jedna osoba zmarła. Większości tych wypadków można było uniknąć, gdyby lokale mieszkalne opalane gazem, drewnem czy węglem były wyposażone w czujki.

– W ramach akcji Staży Pożarnej do naszych lokali gminnych trafiło 222 urządzenia, w tym 60 czujek tlenku węgla oraz 162 czujki dymu. Akcja, którą przeprowadziliśmy wraz ze Strażą Pożarną, ma na celu zwiększyć bezpieczeństwo mieszkańców oraz ograniczyć ryzyko zatrucia tlenkiem węgla i pożarów – mówi Barbara Rak, dyrektorka Bytomskich Mieszkań.

Certyfikowane urządzenia dystrybuowane były za pośrednictwem Punktu Obsługi Mieszkańca Bytomskich Mieszkań do osób zamieszkujących w lokalach gminnych. W przypadku osób z niepełnosprawnościami oraz seniorów, czujki bezpieczeństwa były dostarczane przez pracowników Bytomskich Mieszkań bezpośrednio do mieszkań.

Czujki dymu – zaznacza miasto – przekazane zostały do lokali, w których stosowane jest ogrzewanie na paliwo stałe, natomiast czujki tlenku węgla trafiły do mieszkań wyposażonych w kotły gazowe oraz przepływowe piecyki gazowe.

Do 1 stycznia 2030 r. wszystkie domy i mieszkania (w tym lokale gminne) wykorzystujące źródła ciepła na opał lub paliwo (gaz, drewno, węgiel) będą musiały być wyposażone w czujki.

Gdzie należy instalować? 

Czujnik tlenku węgla należy zamontować na ścianie na wysokości około 1,5 metra od podłogi, w pomieszczeniach, gdzie znajdują się urządzenia spalające paliwo (np. kominek, piec, kuchenka gazowa). W sypialniach trzeba umieścić urządzenie na wysokości około 70 cm.

Czujnik powinien znajdować się w centralnej części pomieszczenia, w odległości co najmniej 1 metra od źródeł emisji, ale nie dalej niż 6 metrów. Należy unikać montażu w "martwej strefie", tj. przy suficie (około 30 cm od niego) i w pobliżu kratek wentylacyjnych, okien czy drzwi, ponieważ ruch powietrza zakłóca jego działanie. Nie należy też zasłaniać czujnika meblami czy innymi przedmiotami.