Na zawsze pozostaną częścią historii Radia Piekary – dziękujemy

Autor: w dniu 2026-11-01

1 listopada to szczególny dzień – czas zadumy, wspomnień i refleksji nad tymi, których nie ma już wśród nas, ale których obecność, praca i dobro pozostawiły trwały ślad w naszej pamięci. W tym wyjątkowym czasie wspominamy osoby, które przez lata współtworzyły historię Miejskiego Domu Kultury i Radia Piekary. Ludzi, bez których zaangażowania, odpowiedzialności i codziennej pracy wiele rzeczy nie wyglądałoby dziś tak, jak wygląda.

Na zawsze pozostaną częścią historii Radia Piekary

Wśród wspominanych są osoby pełniące niezwykle ważne funkcje i podejmujące różnorodne zadania. Założyciel Radia Piekary i Dyrektor Miejskiego Domu Kultury w Piekarach Śląskich, redaktorzy, redaktor naczelny, reporterzy, redaktor sportowy, techniczni, prezenterzy radiowi, prowadzący audycje, pracownicy impresariatu, księgowości i biura reklamy – każdy z nich miał swoją rolę, swoje miejsce i swój niepowtarzalny udział w budowaniu tego, czym dziś jest nasza radiowa społeczność.

Wśród tych, o których pamiętamy są Ginter Kupka, Wincenty Legutki, Maksymilian Fleischer, Andrzej Ferdyn, Antoni Haler, Mira Marecka, Jerzy Kuczera, Lucjan Czerny, Lena Dyrda, Zofia Żurek-Ciuk, Róża Holewa, Klaudiusz Głombik, Janusz Oster, Piotr Skutela, Jerzy Komor, Eugeniusz Kosmała, Iwona Gałęza oraz Tomasz Achtelik. Każde z tych nazwisk kryje za sobą własną historię, zawodową drogę, wspomnienia i niepowtarzalny wkład w rozwój naszej instytucji.

To właśnie ich odpowiedzialność, profesjonalizm i oddanie sprawiały, że codzienna praca mogła toczyć się sprawnie, a Radio Piekary i Miejski Dom Kultury w Piekarach Śląskich mogły rozwijać się, prosperować i docierać do kolejnych pokoleń odbiorców (to już 3 dekady stacji radiowej 88,7 FM). Za mikrofonem, w redakcji, za kulisami, w biurach i podczas organizacji wydarzeń – wszędzie tam byli ludzie, którzy wiedzieli, że tworzą coś więcej niż tylko miejsce pracy. Budowali wspólnotę, której fundamentem była współpraca, wzajemny szacunek i poczucie odpowiedzialności za wspólne dzieło.

Pamiętamy ich również przez pryzmat głosów, które na długo zapisały się w historii naszej anteny. Audycje "Sobota u Wicka" i "Gościniec Śląski", a także pełen śląskiego charakteru program "Godomy, godomy, bo godać muszymy", współprowadzony przez Jorgusia Rzympołę, czy felietony Ojgyna z Pnioków – to nie tylko nazwy programów i radiowe wspomnienia. To fragmenty pewnej epoki, jej niepowtarzalnego klimatu i ludzi, którzy potrafili sprawić, że słuchacze czuli się częścią radiowej rodziny.

Ich obecność wnosiła światło, życzliwość i optymizm w codzienność współpracowników oraz słuchaczy. Szczególne miejsce zajmowało ich podejście do drugiego człowieka – otwartość, serdeczność, umiejętność rozmowy i budowania relacji. Sposób, w jaki traktowali ludzi, był przykładem dla młodszych pracowników i kolejnych pokoleń radiowców. Pokazywali, że za każdym mikrofonem, każdym programem i każdym zawodowym zadaniem stoją przede wszystkim ludzie.

Jako ekipa Radia Piekary jesteśmy ogromnie wdzięczni, że mogliśmy z nimi współpracować, dzielić codzienność, realizować wspólne pomysły i razem tworzyć historię naszej stacji. Nie zapominamy. Niejednokrotnie wracamy do opowieści związanych właśnie z nimi – tych zabawnych, przy których śmiech trudno było powstrzymać, czasem aż do łez, ale także tych trudniejszych i wzruszających, które przypominają, jak wiele wspólnych chwil za nami.

Dzisiaj nie możemy już spotkać ich na radiowym korytarzu, usłyszeć ich głosu w redakcji ani zamienić kilku słów podczas codziennej pracy. Możemy jednak pielęgnować pamięć o tym co po sobie pozostawili. A pozostawili naprawdę wiele – nie tylko zawodowe dokonania, ale także wartości, wspomnienia, przyjaźnie i cząstkę siebie, która na zawsze pozostanie częścią historii Radia Piekary i Miejskiego Domu Kultury.

Dziękujemy za wspólną drogę, za pracę, serce, zaangażowanie i wszystkie chwile, które mogliśmy dzielić. Za to, że byliście częścią naszej ekipy i że dzięki Wam to miejsce miało, i wciąż ma, swoją wyjątkową duszę.

Pamiętamy o Was. Z wdzięcznością, szacunkiem i ciepłem. Niech pamięć o Was nigdy nie zgaśnie.