Wręczono medale „Gloria Artis”. Wśród wyróżnionych artysta ze Śląska

Uroczystość z okazji Dnia Muzyki Polskiej odbyła się 1 października br. w Instytucie Przemysłów Kreatywnych. Przybliżmy sylwetki nagrodzonych. Wanda Kwietniewska to wokalistka, założycielka i liderka zespołu "Wanda i Banda".

Studiowała na Wydziale Piosenkarskim Studium Sztuki Estradowej (w latach 1976–1979), działającym przy Estradzie Poznańskiej. W 1979 roku wspólnie ze słuchaczami Studia Sztuki Estradowej utworzyła grupę wokalną "Vist" w składzie: Bożena Krata, Wanda Kwietniewska, Małgorzata Ostrowska, Mira Roszkiewicz, Andrzej Sobolewski i Grzegorz Stróżniak. W 1980 roku zespół wystąpił z utworem "Dziwny film" w konkursie "Premier" na 17. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Rok później przekształcił się w grupę "Skandal", a następnie w "Lombard". Z zespołem tym Kwietniewska nagrała dwa albumy: "Śmierć dyskotece!" oraz "'81-'91 Największe przeboje" z okazji jubileuszu 10-lecia istnienia grupy.

W listopadzie 1982 roku założyła nowy zespół – "Banda i Wanda" (później "Wanda i Banda"). Była nie tylko wokalistką grupy, ale także kompozytorką. Debiutancki album pt. "Banda i Wanda" został wydany w 1984 roku. Zawierał takie przeboje jak: "Hi-Fi" czy "Nie będę Julią". Rok później ukazała się płyta "Mamy czas", a zespół nagrał 9 piosenek do popularnego serialu "Siedem życzeń".

W 1986 roku Kwietniewska rozwiązała zespół i pod koniec lat 80. rozpoczęła karierę solową. W 1990 roku na rynku pojawił się jej debiutancki album "Własna California". Za wykonanie pochodzącego z płyty utworu "Zwykłe życie" zdobyła trzecią nagrodę jury na 27. KFPP w Opolu. W 1993 roku wydała album "Same szały, jeden wolny", będący kompilacją jej solowych nagrań oraz utworów "Bandy i Wandy". Wtedy też zespół wznowił działalność, jednak po dwóch latach muzycy ponownie zakończyli współpracę. W 2000 roku zespół "Banda i Wanda" został ponownie reaktywowany i od tego czasu regularnie nagrywa nowe utwory. W latach 2021–2024 była przewodniczącą Związku Zawodowego Muzyków RP. Od 2025 roku pełni funkcję przewodniczącej Zarządu Stowarzyszenia Artystów Wykonawców (SAWP).

fot. Jakub Sadurski/MKiDN

Drugą z nagrodzonych była Katarzyna Nosowska – wokalistka, autorka tekstów, kompozytorka, pisarka, liderka zespołu "Hey". Jako nastolatka śpiewała w lokalnych zespołach w Szczecinie. W 1992 roku dołączyła do zespołu "Hey", który stał się jednym z najważniejszych reprezentantów polskiego rocka lat 90. Do zawieszenia przez grupę działalności w 2017 roku nagrała z nią 11 albumów studyjnych. Równolegle rozpoczęła karierę jako solistka. W swojej twórczości łączy elementy gatunków, takich jak: rock, muzyka alternatywna, muzyka elektroniczna, trip hop i pop. Wydała 9 albumów: "puk.puk" (1996), "Milena" (1998), "Sushi" (2000), "UniSexBlues" (2007), "Osiecka" (2008), "8" (2011), "Basta" (2018), "Degrengolada" (2023) oraz "Kasia i Błażej" (2024, w duecie z Błażejem Królem). Brała także udział w innych projektach muzycznych, m.in. współtworzyła supergrupę "Yugoton" (2001). Nagrała też single promujące festiwal muzyczny "Męskie Granie" (2012, 2013, 2019). Ponadto współpracowała z innymi artystami, śpiewając gościnnie w ich utworach, pisząc dla nich teksty lub nagrywając wokale wspierające. W swoim dorobku ma wiele przebojów. Z zespołem "Hey" stworzyła kultowe hity, m.in. "Teksański", "Zazdrość", "Moja i twoja nadzieja", "List", "Ja Sowa" oraz "Cisza, ja i czas". Natomiast solowo zasłynęła, takimi utworami jak: "Jeśli wiesz co chcę powiedzieć", "Era retuszera", "Nomada", "Gołoledź" czy "O lesie". Pisała felietony dla czasopism, a ich zbiory wydała w formie książek: "A ja żem jej powiedziała…" (2018), "Powrót z Bambuko" (2020) i "Nie mylić z miłością" (2023). Zagrała kilka epizodycznych ról w filmach i serialach. W latach 2009-2013 współprowadziła audycję radiową "Tranzytem do niebytu" na antenie Roxy FM. Laureatka m.in. dwóch Paszportów "Polityki" w kategorii "Muzyka rozrywkowa" (1997 i 2008) oraz Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii "Muzyka" (2011). Wygrała rekordową liczbę 34 Fryderyków, w tym trzy dla wokalistki roku i siedem dla autora roku. W 2013 roku została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.

fot. Jakub Sadurski/MKiDN

Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" odebrał Artur Rojek – wokalista, gitarzysta, autor tekstów, współzałożyciel zespołów "Myslovitz" i "Lenny Valentino".

Artur Marcin Rojek (ur. 6 maja 1972 w Mysłowicach) – polski muzyk, wokalista, autor tekstów i kompozytor. Przez dwie dekady był liderem i frontmanem zespołu Myslovitz, a także współtwórcą grupy Lenny Valentino. Jest pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Off Festivalu oraz członkiem Akademii Fonograficznej ZPAV.

fot. Jakub Sadurski/MKiDN

Dorastał w Mysłowicach. Jego ojciec pracował jako górnik, a po rozwodzie rodziców wychowywał się głównie z matką. Ma przyrodnie rodzeństwo – brata i siostrę. W dzieciństwie trenował pływanie, zdobywając tytuł mistrza Polski juniorów w stylu dowolnym na 400 metrów. Później zainteresował się także bieganiem i startował w maratonach. Dorabiał jako ratownik wodny w rodzinnym mieście.

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach, a następnie studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Podczas studiów pracował jako sanitariusz w pogotowiu, a później jako nauczyciel wychowania fizycznego.

Na przełomie lat 80. i 90. prowadził autorskie audycje radiowe, w których prezentował alternatywną muzykę gitarową. Pisał też felietony o muzyce w prasie.

W 1992 roku w Mysłowicach założył zespół The Freshmen, który później przyjął nazwę Myslovitz. Był jego wokalistą, gitarzystą oraz głównym autorem piosenek. Z grupą nagrał osiem albumów i zdobył dużą popularność, aż do odejścia w 2012 roku. Równolegle w 1998 współtworzył projekt Lenny Valentino, który pozostawił po sobie jedną płytę – Uwaga! Jedzie tramwaj.

Rojek ma na koncie wiele nominacji do nagrody Fryderyk oraz inne wyróżnienia branżowe. Wspólnie z Katarzyną Nosowską i Grabażem napisał utwór Prosta rzecz, będący hymnem Ekstraklasy w połowie lat 2000.

W 2006 roku zainicjował Off Festival – wydarzenie muzyczne, które szybko stało się jednym z najważniejszych festiwali alternatywnych w Polsce.

W 2014 roku zadebiutował solowo albumem Składam się z ciągłych powtórzeń, który osiągnął sukces komercyjny i artystyczny. Płyta uzyskała status platynowej i przyniosła mu Fryderyka w kategorii popowy album roku.

W kolejnych latach brał udział w różnych projektach muzycznych, m.in. wspólnej interpretacji piosenki Skaldów Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał nagranej wraz z innymi artystami.

Od 2022 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego festiwalu Great September organizowanego w Łodzi.

Zdjęcie wyróżniające: Wojciech Pędzich/wikipedia